Σαν σήμερα

[aZu]

Στις 24 Ιουλίου

του 1974 χιλιάδες λαού υποδέχονται τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, που φτάνει από το Παρίσι

1704: Με αρχηγό τον ναύαρχο σερ Τζορτζ Ρουκ, οι Αγγλοι κυριεύουν το Γιβραλτάρ.

1783: Στην κατεχόμενη από τους Ισπανούς Βενεζουέλα γεννιέται ο Σιμόν ντε Μπολιβάρ, ελευθερωτής της Λατινικής Αμερικής. Πέθανε στις 10 Δεκεμβρίου του 1830.

1802: Γεννιέται στη Γαλλία ο Αλέξανδρος Δουμάς. Εγινε ο δημοφιλέστερος συγγραφέας της εποχής του. Εγραψε 257 μυθιστορήματα («Οι τρεις σωματοφύλακες», «Μετά από 20 χρόνια», «Το περιδέραιο της βασίλισσας», «Ο κόμης Μοντεκρίστο», «Ο υποκόμης της Μπραζελόν», «Σιδηρούν προσωπείον» κ.λπ.) και 25 θεατρικά έργα. Πέθανε το 1870.

1920: Στο πλαίσιο της μικρασιατικής εκστρατείας, ο ελληνικός στρατός μπαίνει στην Αδριανούπολη της Ανατολικής Θράκης.

1923: Υπογράφεται η συνθήκη της Λοζάνης, που καθορίζει και τα ελληνοτουρκικά σύνορα: Στη στεριά ο μέσος ρους του ποταμού Εβρου. Στη θάλασσα, αποδίδεται στην Ελλάδα κάθε νησί, νησίδα και βραχονησίδα που βρίσκεται πέρα από τα τρία μίλια από τις μικρασιατικές ακτές, εκτός από την Ιμβρο και την Τένεδο.

1967: Κατά την επίσκεψή του στο Μόντρεαλ, ο πρόεδρος Ντε Γκολ βγάζει λόγο που τελείωνε με τη φράση: «Ζήτω το ελεύθερο Κεμπέκ», προκαλώντας ενθουσιασμό στους γαλλόφωνους και θυμό στους αγγλόφωνους του Καναδά.

1974: Στο αεροδρόμιο του Ελληνικού, χιλιάδες λαού υποδέχονται στις 2 πριν από το ξημέρωμα τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, που φτάνει από το Παρίσι. Στις 4.15 το πρωί, ορκίζεται πρωθυπουργός μπροστά στον στρατηγό Φαίδωνα Γκιζίκη.

1999: Σε ηλικία 70 χρόνων, πεθαίνει ο βασιλιάς του Μαρόκου Χασάν Β. Βασίλευσε 38 χρόνια. Τον διαδέχθηκε ο 36χρονος γιος του Σίντι Μοχάμεντ ΣΤ.

[aZu]

Στις 3 Αυγούστου

του 1963 οι Μπιτλς παίζουν για τελευταία φορά στο Κλαμπ Κάβερν στο Λίβερπουλ, έπειτα από σχεδόν 300 εμφανίσεις

216 π.Χ. Οι Καρχηδόνιοι με τον Αννίβα νικούν θριαμβευτικά τις ανώτερες σε αριθμό ρωμαϊκές δυνάμεις στη Μάχη των Κανών (Ν. Ιταλία). Ηταν η τελευταία νίκη για την Καρχηδόνα.

1492: Ο Χριστόφορος Κολόμβος ξεκινά για το ταξίδι που θα τον οδηγήσει στην ανακάλυψη της Αμερικής. Εφτασε εκεί στις 12 του Οκτώβρη αλλά έμενε με την εντύπωση ότι βρισκόταν στις Ανατολικές Ινδίες.

1521: Η πρωτεύουσα των Αζτέκων, στο σημερινό Νότιο Μεξικό, πέφτει στα χέρια των Ισπανών κονκισταδόρων του Φερνάντο Κορτέζ.

1778: Ανοίγει η Σκάλα του Μιλάνου, δημιούργημα του Γκιουζέπε Πιερμαρίνι.

1867: Γεννιέται ο Στάνλεϊ Μπάλντουιν, πρωθυπουργός της Βρετανίας (1923-1929 και 1935-1937). Πέθανε στις 14 Δεκεμβρίου 1947.

1872: Γεννιέται στη Δανία ο Χάκον Ζ, βασιλιάς της Νορβηγίας από την ανεξαρτησία της το 1905 ως τον θάνατό του, το 1957.

1903: Γεννιέται ο Χαμπίμπ Μπουργκίμπα, πρώτος πρόεδρος της Τυνησίας (1957-87).

1904: Οι βρετανικές αποικιακές δυνάμεις μπαίνουν στη Λάσα, πρωτεύουσα του Θιβέτ. Ο τότε Δαλάι Λάμα διέφυγε.

1914: Στον Α Παγκόσμιο Πόλεμο που μόλις έχει αρχίσει, οι Γερμανοί βομβαρδίζουν τη γαλλική πόλη Λουνεβίλ. Είναι ο πρώτος βομβαρδισμός που έγινε ποτέ από τον αέρα. Ρίχτηκαν έξι οβίδες.

1958: Το αμερικανικό ατομικό υποβρύχιο «Ναυτίλος» γίνεται το πρώτο σκάφος που έφτασε στον Βόρειο Πόλο κινούμενο κάτω από τους πάγους.

1963: Επειτα από σχεδόν 300 εμφανίσεις στο Κλαμπ Κάβερν στο Λίβερπουλ, από το 1961 κι έπειτα, οι Μπιτλς παίζουν πάλι για τελευταία φορά.

[aZu]

Στις 10 Οκτωβρίου

του 1912 Ελληνική διμοιρία πεζικού στον Βαλκανικό Πόλεμο.

1790: Γεννιέται ο Γάλλος ποιητής και πεζογράφος Αλφόνσος Λαμαρτίνος («Ποιητικοί στοχασμοί», «Ποιητικές και θρησκευτικές αρμονίες», «Ζοσελίν», «Ταξίδι στην Ανατολή», «Ιστορία των Γιρονδίνων», «Γκρατσιέλα», «Ραφαήλ» κ.ά.). Πέθανε το 1869.

1813: Γεννιέται ο Τζιουζέπε Βέρντι, μέγας συνθέτης, πολιτικός και πατριώτης. Συνέθεσε 29 όπερες («Ναμπούκο», «Λομβαρδοί», «Οθέλλος», «Αϊντα» κ.λπ.). Πέθανε στις 27 Ιανουαρίου 1901.

1862: Ξεσπά επανάσταση εναντίον του βασιλιά Οθωνα.

1906: Στη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα, ο καπετάν Αγρας αναλαμβάνει την αρχηγία στον Βάλτο.

1912: Στον Βαλκανικό Πόλεμο που μόλις έχει ξεκινήσει, οι Ελληνες νικούν τους Τούρκους στον Σαραντάπορο.

1930: Τρεις αμερικανικές αεροπορικές εταιρείες συγχωνεύονται δημιουργώντας την TWA.

1931: Ξεσπά επανάσταση στην Κύπρο. Οι Αγγλοι θα την πνίξουν στο αίμα.

1938: Η Γερμανία ολοκληρώνει την κατοχή της Σουδητίας, παίρνοντας και μέρος της Τσεχοσλοβακίας.

1975: Παντρεύονται για δεύτερη φορά ο Ρίτσαρντ Μπάρτον και η Ελίζαμπεθ Τέιλορ, σε ερημική τοποθεσία στην Μποτσουάνα. Πήραν διαζύγιο τον επόμενο χρόνο.

1983: Πεθαίνει στο Λονδίνο ο Βρετανός ηθοποιός σερ Ραλφ Ρίτσαρντσον.

1985: Πεθαίνει ο Αμερικανός ηθοποιός Γιουλ Μπρίνερ.

1985: Πεθαίνει ο Αμερικανός ηθοποιός Ορσον Ουέλες. Ηταν επίσης σκηνοθέτης και παραγωγός και αναγνωρίστηκε ως ιερό τέρας της έβδομης Τέχνης. Η ταινία του «Ο πολίτης Κέιν» έμεινε κλασική.

2005: Τα δύο μεγάλα κόμματα της Γερμανίας, Χριστιανική Ενωση και Σοσιαλδημοκράτες, συμφωνούν σε κυβέρνηση συνασπισμού με πρωθυπουργό την Αγκέλα Μέρκελ που γίνεται η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της Γερμανίας.

[priest 2]

15 Νοεμβρίου

1922
Εξετελέσθησαν δια τουφεκισμού στο Γουδί, οι πολιτικοί Δ. Γούναρης, Ν. Στράτος, Π. Πρωτοπαπαδάκης, Γ. Μπαλτατζής, Ν. Θεοτόκης και ο αρχιστράτηγος Γ. Χατζηανέστης, οι οποίοι θεωρήθηκαν υπεύθυνοι για την Μικρασιατική Καταστροφή. Η υπόθεση έμεινε στην ιστορία ως "Η Δίκη των Εξ"

1940
Αντιτορπιλλικά του Στόλου μας βομβαρδίζουν τις Ιταλικές θέσεις στο μέτωπο της Αλβανίας.

[priest 2]

16 Νοεμβρίου

1942

Το υποβρύχιο "Τρίτων" υπό τον Υποπλοίαρχο Ε. Κοντογιάννη επιτίθεται εναντίον γερμανικής νηοπομπής και βυθίζει ένα πετρελαιοφόρο. Στη συνέχεια καταδιώκεται από γερμανικά πλοία και βυθίζεται από τορπίλλη, παίρνοντας μαζί του 5 αξιωματικούς και 28 ναύτες στον υγρό τάφο του.

1950

Το Τάγμα του Εκστρατευτικού Σώματος Ελλάδος (ΕΚΣΕ) αναχωρεί για την Κορέα.

[priest 2]

22 Νοεμβρίου


333 π.Χ.

Μάχη στην Ισσό κατα την οποία ο Μέγας Αλέξανδρος κατατρόπωσε την στρατειά του Δαρείου. Οι Πέρσες είχαν 100.000 νεκρούς, ενώ οι Μακεδόνες μόλις 500.


1940

Ο Ελληνικός Στρατός απελευθερώνει το Λεσκοβίκι και την Κορυτσά.

[priest 2]

H AΠEΛEYΘEPΩΣH THΣ KOPYTΣAΣ (22 Nοεμβρίου 1940)
Γράφει ο NIKOΣ Θ. YΦANTHΣ

H Kορυτσά (ορθότερα Kοριτσά), το «Παρίσι των Bαλκανίων» όπως προσφυώς ονομάστηκε, και η ύπαιθρος χώρα που την περιβάλλει, για αιώνες παραμένει σιωπηλή στην ατελεύτητη ροή των χρόνων.
Oι Kορυτσαίοι και όλη η λεγόμενη «Eθνική Eλληνική Mειονότητα» έχουν σαφή συναίσθηση της ύπαρξής τους και εκπεφρασμένη αντίληψη της διαφοράς από το υπόλοιπο αλβανικό στρώμα. H ελληνική εθνική συνείδηση είναι εκείνη που τους διαφοροποιεί. Tο αποκλειστικό κριτήριο της εθνικότητας δεν αποτελεί μόνο η γλώσσα, αλλά το εθνικό φρόνημα, η εθνική συνείδηση. H συσκότιση αυτής της αλήθειας (γεγονός που συμβαίνει και σήμερα) δημιουργεί παραπλανήσεις και αλλοιωμένες εντυπώσεις.
O 19ος αιώνας βρίσκει την Kορυτσά με καθαρή ελληνική συνείδηση η οποία προσδιορίζεται από την εκπαίδευση, τη γλώσσα, την ορθοδοξία, τις παραδόσεις και τις διαχρονικές ελληνικές αξίες.
H εκπαίδευση παρουσιάζει αυξημένη δυναμική και τα σχολεία της Kορυτσάς γίνονται φυτώρια της Eλληνικής Παιδείας, σε αντίθεση με τα αλβανικά σχολεία, τα οποία ποτέ δεν μπόρεσαν να αναπτυχθούν, από έλλειψη μαθητών και δασκάλων και όταν κατόρθωσαν να λειτουργήσουν, λειτούργησαν χάρη στη συμπαράσταση του ξένου παράγοντα. H πόλη έφτασε στο απόγειο της ακμής της χάρη στους Έλληνες, καθόλη την περίοδο της Tουρκοκρατίας. Aποτελούσε το Kέντρο της ελληνικής κίνησης και ζωής.
H φιλοπατρία των Kορυτσαίων και η φλογερή τους επιθυμία για την ίδρυση και λειτουργία ελληνικών σχολείων, τους οδήγησε στη σύσταση του περίφημου «Λάσου», του ειδικού δηλ. κοινοτικού ταμείου που είχε ως κύριο σκοπό τη συντήρηση των σχολείων και τη βελτίωση των συνθηκών λειτουργίας τους. H φιλοπατρία αυτή μεταγγίζεται στις ψυχές των απόδημων Kορυτσαίων, οι οποίοι με τις προσφορές και ενισχύσεις τους, προσέβλεπαν σε ευτυχή διέξοδο από τα δεινά της τραγωδίας.
Στο σύντομο αυτό άρθρο δεν θα αναφερθούμε στην ίδρυση και την ακμή της πόλης, στη διοίκηση, τη γλώσσα, τα ήθη και έθιμα, στην προσφορά της Eκκλησίας, στην εκπαίδευση, στους ευεργέτες, στη συμμετοχή των Kορυτσαίων στα προεπαναστατικά κινήματα και την προσφορά τους στην Eπανάσταση του 1821, ούτε και στους νεότερους αγώνες τους για την απόκτηση της ελευθερίας τους. Θα περιοριστούμε σε δυο σημαντικές χρονολογίες, οι οποίες σημάδεψαν την πορεία της πόλης. H πρώτη χρονολογία αναφέρεται στη διάρκεια των Bαλκανικών Πολέμων και η δεύτερη κατά τον Eλληνοϊταλικό πόλεμο.

H Kορυτσά απελευθερώθηκε από την Oθωμανική δουλεία πριν από την απελευθέρωση των Iωαννίνων στις 21 Φεβρουαρίου 1913. H Oθωμανική Aυτοκρατορία είχε καταστεί ετοιμόρροπη και πλησίαζε το τέλος της. Kληρονόμοι της οι παλιοί «ραγιάδες», τα Bαλκανικά Kράτη. Έπειτα από αμφίρροπους και σκληρούς αγώνες απελευθερώνονται οι σκλάβοι και αποκτούσαν την πολυπόθητη ελευθερία τους.
Tο χρονικό της απελευθέρωσης της Kορυτσάς έχει ως εξής: Tα τουρκικά στρατεύματα υπό τον Tζαβήτ Πασά, μετά την απελευθέρωση της Kαστοριάς, οπισθοχώρησαν στην Kορυτσά. O ελληνικός στρατός με τον υποστράτηγο Kων/νο Δαμιανό, έπειτα από σκληρές μάχες έκαμψαν την αντίσταση των Tούρκων.
Tο πρωί της 7ης Δεκεμβρίου 1912, το 12ο Σύνταγμα της III Mεραρχίας έμπαινε θριαμβευτικά στην πόλη. Tα υπολείμματα του στρατού του Tζαβήτ Πασά αποσύρονταν προς την Eρσέκα και Mπορόβα. Oι κάτοικοι της Kορυτσάς υποδέχτηκαν με θερμές εκδηλώσεις τους ελευθερωτές. O Mητροπολίτης Γερμανός, οι πρόκριτοι της πόλης και όλοι οι κάτοικοι βγήκαν να προϋπαντήσουν τους Έλληνες στρατιώτες. Mετά από αιώνες σκλαβιάς και ανείπωτης ταπείνωσης πανηγύριζαν την Aνάστασή τους. Στα τέλη του Iανουαρίου 1913 διορίστηκε και ο πρώτος Έλληνας Διοικητής στην Kορυτσά, ο Πέτρος Kαψαμπέλης. Nέο κύμα χαράς και ενθουσιασμού σκέπασε την Kορυτσά όταν στις 3 Mαρτίου επισκέφτηκε την πόλη ο τότε διάδοχος Γεώργιος.
Δυστυχώς, όμως, παρόλους τους αγώνες των Kορυτσαίων, το μοιραίο δεν αποτράπηκε. Πυκνά μαύρα σύννεφα παρουσιάστηκαν στον ορίζοντα. Oι τότε Mεγάλες δυνάμεις απεφάσισαν η Kορυτσά και τα άλλα ελληνικά τμήματα να περιέλθουν στην επικυριαρχία της Aλβανίας. Έτσι και η Kορυτσά απετέλεσε τμήμα του νεοσύστατου αλβανικού κράτους.

H ιστορία επαναλήφτηκε μετά από 28 χρόνια, όταν ο ελληνικός στρατός απωθούσε τα ιταλικά στρατεύματα του Pωμαίου ψευδοκαίσαρα από το Hπειρωτικό έδαφος και απελευθέρωνε τη μια μετά την άλλη τις βορειοηπειρωτικές πόλεις.
Στις 22 Nοεμβρίου 1940 τμήματα του ελληνικού στρατού εισέρχονται απελευθερωτές του βορειοηπειρωτικού διαμερίσματος της Kορυτσάς. O κόσμος βγήκε στους δρόμους και ζητωκραύγαζε: «Πήραμε την Kορυτσά». H απελευθέρωση της Kορυτσάς ήταν η τελευταία μεγάλη επιτυχία του ελληνικού στρατού στο βορειοηπειρωτικό μέτωπο.
Στην πόλη της Kορυτσάς βρίσκονταν και την υποστήριζαν ισχυρές ιταλικές δυνάμεις (Mεραρχία Tριέστι - Πιεμόντε - Bενέτσια - Aρέστο με δυο τάγματα μελανοχιτώνων ― με το τάγμα των Bερσαλιών και ένα τάγμα Aλβανών). O αγώνας για την κατάληψή της κράτησε οχτώ μέρες και ήταν πολυαίμακτος.
Πρώτος αξιωματικός που εισήλθε στην πόλη ήταν ο Iωάννης Mεργέτης. Σύμφωνα με έκθεσή του η επίθεση του ελληνικού στρατού άρχισε στις 14 Nοεμβρίου αιφνιδιαστικά. Στην πρώτη επίθεση συνελήφθησαν και οι πρώτοι 40 Iταλοί. Mέχρι την 21η Nοεμβρίου εξακολούθησε η επίθεση. Aιχμαλωτίζεται ένα ιταλικό τάγμα, ένα ορεινό χειρουργείο και άλλο πολεμικό υλικό.
Στις 7.45΄ της 22ας Nοεμβρίου το τάγμα του Aθανασίου Παλαιοδημοπούλου μπαίνει στην Kορυτσά και σε λίγα λεπτά αργότερα μπαίνει ο Συνταγματάρχης Iωάννης Mεργέτης, ο οποίος ανακοίνωσε, με ένα λιτό σήμα στην 9η Mεραρχία την κατάληψη της Kορυτσάς: «Ώρα 7.45΄ ημέτερον απόσπασμα κατέλαβε Kορυτσά. I. Mεργέτης. Συνταγματάρχης».
Tο σήμα έφτασε σύντομα στην κυβέρνηση, η οποία ανακοίνωσε στον ελληνικό λαό την απελευθέρωση της Kορυτσάς. O λαός των Aθηνών και ολόκληρος ο Eλληνισμός πανηγύρισε με ενθουσιασμό την απελευθέρωσή της. H κυανόλευκη κυμάτιζε στο Διοικητήριο της Kορυτσάς και σκόρπιζε συγκίνηση. Oι θυσίες, το αίμα που χύθηκε άφθονο, προς στιγμή λησμονήθηκαν και άκρατος ενθουσιασμός κατέλαβε το λαό.
Mε διθυραμβικούς τίτλους οι εφημερίδες των Aθηνών ανήγγειλαν την προέλαση του ελληνικού στρατού και την απελευθέρωση της Kορυτσάς. O Π. Παλαιολόγος, απεσταλμένος του «Eλεύθερου Bήματος» στο μέτωπο απέστειλε στην εφημερίδα την παρακάτω ενθουσιώδη ανταπόκριση:
«METΩΠON HΠEIPOY, 22 Nοεμβρίου (του απεσταλμένου μας). H Ήπειρος ολόκληρος εις μίαν ψυχήν πανηγυρίζει ενθουσιωδώς την κατάληψιν της Kορυτσάς. O Mητροπολίτης Iωαννίνων Σπυρίδων, εθναπόστολος, περιερχόμενος το μέτωπον, με ησπάσθη ψιθυρίζων: «Ωμίλησεν ο Θεός. Oύτοι εν άρμασιν, ούτοι εν ίπποις, ημείς εν ονόματι Θεού». Oι στρατιώται αγκαλιάζουν αλλήλους. Mε ψυχήν πλημμυρισμένην από συγκίνησιν και υπερηφάνειαν, συγκεντρώνω από τραυματίας αξιωματικούς στοιχεία από τας προχθεσινάς και χθεσινάς μάχας εις το μέτωπον της Hπείρου. Xρειάζεται νέος Όμηρος διά την περιγραφήν της σημερινής εποποιΐας. Zώμεν εις μίαν ατμόσφαιραν μέθης και παραληρήματος».
Aυτά για να θυμούμαστε και να μην ξεχνούμε. Mπορεί τα όνειρα να ναυάγησαν, οι ελπίδες, όμως, και οι προσδοκίες των Kορυτσαίων παραμένουν.

[priest 2]

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΝ ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΣ ΠΟΛΕΩΣ ΚΟΡΥΤΣΑΣ

Η κάτωθι υπογεγραμμένη Επιτροπήτης πόλεως Κορυτσάς αποτελούμενη εκ των κυρίων εκπροσώπων αρχιερέως Κορυτσάς Παπαϊωσήφ Σταυροφόρου, του οσιωτάτου Μουφτή Αρίφ Εφένδ Σερ Αλή, του γραμματέως του Δημαρχείου Κορυτσάς Πετράκη Πιλιάτη, του προέδρου του Εμπορικού Επιμελητηρίου Κορυτσάς Χαραλάμπους Μπισνίτα, του Κούση, Τζότζο, Θεοδώρου Μαλίκη οδοντιάτρου, Ντιζαντίν Ντιονίτα, Βασιλείου Μπάζη, Μοναρίμ Ζιπούτκα, Σωτηρίου Γκούρα, Ναούμ Στράχια, Ε. Χαρισιάδη ιατρού, παραδίδει την πόλη της Κορυτσάς εις τους εκπροσώπους των Ελληνικών Στρατευμάτων αντισυνταγματάρχην Θεοδωράκην Δημήτριον και Ταγματάρχην Πεζικού Χατζή Δημήτριον

Εν Κορυτσά τη 22/11/1940
Η παραδούσα επιτροπή
Οι εκπρόσωποι της Ελλάδος

[priest 2]

24 Νοεμβρίου

1912

Ελληνικό απόσπασμα απελευθερώνει τους Αγίους Σαράντα της Βορείου Ηπείρου, αλλά ύστερα από εχθρική πίεση αναγκάζεται να μεταφερθεί στην Κέρκυρα.

1940

Η 10η Μεραρχία Πεζικού του Ελληνικού Στρατού απελευθερώνει τη Μοσχόπολη στη Βόρειο Ήπειρο.

[priest 2]

25 Νοεμβρίου

1942

Την νύχτα 25-26 Νοεμβρίου ανταρτικές δυνάμεις του ΕΔΕΣ, του ΕΛΑΣ και Βρεταννών δολιοφθορέων ανατινάσσουν την μεγάλη γέφυρα του Γοργοποτάμου.

[priest 2]

26 Νοεμβρίου

1912

Σώμα Ελλήνων Ερυθροχιτώνων (Γαριβαλδινοί), υπό τον Αλέξανδρο Ρώμα, μετά από σφοδρή μάχη με τους Τούρκους, κυριεύει το όρος Δρίσκος (Ιωάννινα)

[priest 2]

28 Νοεμβρίου

1940

Ο Ελληνικός Στρατός απελευθερώνει την τοποθεσία "Βράχος Κάμιας".

[priest 2]

29 Νοεμβρίου

1912

Ο ποιητής Λορέντζος Μαβίλης, επι κεφαλής λόχου Γαριβαλδινών, σκοτώνεται στον Δρίσκο Ιωαννίνων, μαχόμενος ηρωικά εναντίον των Τούρκων.
Είχε πολεμήσει στην Κρητική Επανάσταση του 1896 και στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, όπου είχε τραυματισθεί στην μάχη των Πέντε Πηγαδιών.

[priest 2]

30 Νοεμβρίου

1940

Ο Ελληνικός Στρατός (13η Μεραρχία Πεζικού) καταλαμβάνει το Πόγραδετς, όπου οι Ιταλοί υπέστησαν βαριά ήττα.


1942

Το Υποβρύχιο "Παπανικολής" βυθίζει εχθρικό φορτηγό πλοίο στην περιοχή των Δωδεκανήσων.

[priest 2]

1 Δεκεμβρίου

1913

Στο Φρούριο Φιρκά των Χανίων υψώνεται η Ελληνική σημαία από τον Βασιλέα Κωνσταντίνο και τον Ελευθέριο Βενιζέλο, ενώ τα πλήθη που είχαν συγκεντρωθεί παραληρούν από ενθουσιασμό. Ετσι επισφραγίζεται η Ένωση της Κρήτης με την Μητέρα Ελλάδα.

[priest 2]

2 Δεκεμβρίου

1940

Ύστερα από σφοδρή μάχη ο Ελληνικός Στρατός (8η Μεραρχία) απελευθερώνει το χωριό Βουλιαράτες στη Βόρειο Ήπειρο.

[priest 2]

3 Δεκεμβρίου

1912

Ο Ελληνικός Στόλος με επι κεφαλής το θρυλικό θωρηκτό "Αβέρωφ" καταναυμαχεί τον τουρκικό στο ακρωτήριο του Ελλησπόντου.

[priest 2]

4 Δεκεμβρίου

1940

Μετά από σκληρό αγώνα απελευθερώνεται από τον Ελληνικό Στρατό η Πρεμετή.

[priest 2]

5 Δεκεμβρίου

1940

Από τις 3 Δεκεμβρίου η 8η Μεραρχία ύστερα από επικούς αγώνες έχει καταλάβει το Μπουρέτο και με βάση το ύψωμα αυτό επιχείρησε να κυκλώσει το ύψωμα 669 την άλλη μέρα, χωρίς αποτέλεσμα όμως. Το βράδυ της 4ης Δεκεμβρίου έφθασε στο στρατηγείο του Α' Σώματος Στρατού στο Καλπάκι ο Αρχιστράτηγος Αλέξανδρος Παπάγος, συνοδευόμενος από τον Διάδοχο Παύλο και συναντήθηκε με τον Διοικητή της 8ης Μεραρχίας Χαράλαμπο Κατσιμήτρο. Τον συνεχάρη για την μέχρι τότε δράση της Μεραρχίας του και του ζήτησε να καταλάβει χωρίς καθυστέρηση το 669. Του επεσήμανε ότι μετά την αποστολή αυτή η καταπονημένη Μεραρχία του θα αποσυρόταν ως εφεδρεία. Όμως η επίθεση για την κατάληψη του 669 δεν πραγματοποιήθηκε. Οι Ιταλοί το εγκατέλειψαν τη νύκτα της 4-5 Δεκεμβρίου χωρίς να γίνουν αντιληπτοί. Το πρωί της 5ης Δεκεμβρίου οι Έλληνες στρατιώτες αντελήφθησαν την αναχώρηση τους και ανέβηκαν στο ύψωμα. Επί τόπου μέτρησαν 100 άταφους νεκρούς και 150 τάφους, σημάδι της σκληρότητας των μαχών.
Από μέρους της η 8η Μεραρχία, στη διάρκεια της περιόδου αυτής είχε 34 αξιωματικούς και 280 οπλίτες φονευθέντες, 48 αξιωματικούς και 1360 στρατιώτες τραυματίες και 84 αγνοούμενους. Είχε συλλάβει αιχμαλώτους 46 Ιταλούς αξιωματικούς και 1490 στρατιώτες και είχε κυριεύσει-εκτός από το άλλο υλικό- μια ολόκληρη πυροβολαρχία των 65 mm, τρία πυροβόλα Skoda και 30 άρματα από τα οποία τα μισά βρίσκονταν σε καλή κατάσταση.
Ο δρόμος για το Αργυρόκαστρο ήταν ανοιχτός.


Την ίδια μέρα τμήματα της 3ης Μεραρχίας απελευθερώνουν το Δέλβινο.

[priest 2]

6 Δεκεμβρίου

1940

Στον παραλιακό τομέα από Θεσπρωτία προς Βόρειο Ήπειρο ο Ελληνικός Στρατός προελαύνει και το απόσπασμα Λιούμπα απελευθερώνει τους Αγίους Σαράντα.
Η απήχηση από την κατάληψη της τότε κωμόπολης παγκόσμια, αποτελώντας πλήγμα για το κύρος του Μουσολίνι, επειδή οι Ιταλοί είχαν ονομάσει το λιμάνι αυτό Πόρτο Έντα, προς τιμήν της κόρης του Ντούτσε και συζύγου του υπουργού εξωτερικών, Έντα Τσιάνο.