Υπάρχει καλύτερη Ελλάδα

[Moira]

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΙΝΟΣ
Ηταν στη φάση της γνωστοποίησης των αποφασισθέντων στη 10η Κληρικολαϊκή Συνέλευση της Αυστραλίας, στη μεγάλη αίθουσα συγκεντρώσεων του Αγίου Σπυρίδωνος στο Σίδνεϊ, όπου άλλοι μιλούσαν ελληνικά και άλλοι αγγλικά, όταν ακούστηκε μία σύνεδρος να φωνάζει: «Γιατί δεν μας τα λέτε όλα στα ελληνικά, για να τα καταλάβουμε καλύτερα;». Σε μία αγγλογενή κοινωνία με κυρίαρχη γλώσσα τα αγγλικά, Ελληνες ακόμη και τρίτης γενιάς όχι μόνο εξακολουθούν να επικοινωνούν και να διαλογίζονται στην ελληνική γλώσσα, αλλά και την προτάσσουν. Κάτι που δυστυχώς δεν συμβαίνει στην πολλαπλώς προβαλλόμενη ομογένεια στις ΗΠΑ. Ετσι στον επίγειο παράδεισο της Αυστραλίας ανακάλυψα με συγκίνηση μια γνησιότερη και καλύτερη Ελλάδα, που διασώζεται, προοδεύει, ευημερεί και όχι σπάνια κυριαρχεί σε πολλούς τομείς. Ούτε ένας ή δύο οι δισεκατομμυριούχοι έλληνες επιχειρηματίες, ιδιοκτήτες ουρανοξυστών ή απέραντων αγροτικών επιχειρήσεων, με σχεδόν μονοπωλιακή παρουσία στο λιανικό εμπόριο τροφίμων στο Σίδνεϊ, στη Μελβούρνη, στην Αδελαΐδα, στο Περθ και φυσικά στα εστιατόρια και στις ταβέρνες. Ακόμη και η φάβα της ιδιαίτερης πατρίδας μου σερβίρεται σε φαγάδικα με τα ονόματα «Σαντορίνη» και «Καμάρι». Υπουργός Δικαιοσύνης στη Νότια Νέα Ουαλλία ο Ελληνας Γιάννης Χατζηστέργος, παρών στην κληρικολαϊκή συνέλευση, υπογράμμισε τη σημασία της κοινής πορείας και ευεργετικής αλληλεπίδρασης Εκκλησίας και λαού, που εκεί στην Αυστραλία επιτελεί θαύματα. Υπό τη δυναμική, ακάματη και φωτισμένη ηγεσία του παγκοσμίως αναγνωρισμένου διαπρεπή θεολόγου, ξεχωριστού διανοούμενου και ευαίσθητου ποιητή Αρχιεπισκόπου Στυλιανού (Χαρκιανάκη), η εκεί Ορθόδοξη Εκκλησία έχει ιδρύσει και λειτουργεί δεκάδες ελληνικά σχολεία, φιλανθρωπικά ιδρύματα, ακόμη και ανώτατη θεολογική σχολή, με χιλιάδες μαθητές που μαθαίνουν όχι μόνο γράμματα αλλά και την ελληνική γλώσσα, τις ελληνικές παραδόσεις, με ενοποιά στοιχεία την ορθόδοξη πίστη και την αγάπη προς την πατρίδα. Ξέρω ότι κάποιοι αναγνώστες μου θα ενοχληθούν από τις προαναφερθείσες διαπιστώσεις, αλλά θα τους καλούσα να σκεφθούν ότι κυρίως χάρη στην ενεργό παρουσία και μεθοδευμένη δράση της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας όπου Γης διατηρείται η ελληνικότητα της ομογένειας και η μετάδοση της ελληνικής γλώσσας από γενιά σε γενιά και μαζί η αγάπη προς την μακρινή γενέτειρα, η ταύτιση με την οποία δίνει υπερηφάνεια και διάθεση προσφοράς.

Και θα πρέπει να τονιστεί ότι αυτή η ελληνοχριστιανική πίστη ενεργοποιεί τη γενναιοδωρία πολλών πλούσιων ομογενών που χρηματοδοτούν το παιδαγωγικό και φιλανθρωπικό έργο της Εκκλησίας της Αυστραλίας, παράλληλα με την από μέρους τής πολιτείας οικονομική και θεσμική στήριξη. Τα σχολεία που είδα, τα γηροκομεία, οι εκκλησίες, τα μοναστήρια και προπαντός η αγάπη προς την πατρίδα μού αναπτέρωσαν την ελπίδα ότι και εδώ στη γενέτειρα μπορεί να αφυπνιστούμε, να αντιδράσουμε εξυγιαντικά και να βάλουμε επιτέλους στο περιθώριο κάποιους αδίστακτους καπήλους, δραχμοθήρες και εξουσιομανείς πολιτικούς, συνδικαλιστές και δημοσιογράφους, που δυναστεύουν μια παραιτημένη για ένα καλύτερο μέλλον χώρα. Εύλογη η οργή των ομογενών μας για τα όσα από ελληνικά τηλεοπτικά δίκτυα πληροφορούνται. «Δεν ντρέπεστε, πώς καταντήσατε έτσι την πατρίδα μας;» μου φώναξε κάποιος. Αλλά εγώ εισέπραξα έτσι ελπίδα για το ότι μπορεί να υπάρξει και μια καλύτερη Ελλάδα, έστω και αν αυτή αναδειχθεί στην Αυστραλία, από τους εκεί 700.000 περίπου ομογενείς που ευδοκιμούν σε μία τεράστια αλλά αραιοκατοικημένη χώρα (21 εκατομμύρια) που καλπάζει προς την πρόοδο και ευημερία. Βλέπετε δύσκολα φτάνουν σε αυτήν πολλές αρνητικές παρεμβάσεις και επιρροές της Ευρώπης και της Αμερικής. Ακόμη και το 22 ωρών αεροπορικό ταξίδι αποθαρρύνει και κρατά τη χώρα σε απόσταση ασφαλείας. Θα επανέλθω.