Λουλούδια και δάκρυα για τον Πατριάρχη

[xylino spathi]

ΠΑΛΛΑΪΚΗ ΚΑΙ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ - ΥΠΗΡΞΑΝ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΒΟΥΡΚΩΣΕ Η ΚΕΦΑΛΗ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ

Λουλούδια και δάκρυα για τον Πατριάρχη




Τα παιδιά κρατούσαν λίγα λουλούδια, χρυσάνθεμα και βασιλικό από τις αυλές των σπιτιών. Οι μεγάλοι με κόπο κρατούσαν τα δάκρυά τους. Κάποιοι είχαν προμηθευτεί και σημαίες του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Οι Αλβανοί αστυνομικοί προσπαθούσαν να τους συγκρατήσουν. Μάταια. Όλοι ήθελαν να αγγίξουν τον κ. Βαρθολομαίο. Να σφίξουν το χέρι του Αναστάσιου. Οι ορθόδοξοι του Αργυροκάστρου ζούσαν τη δική τους ημέρα. Ο Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικός Πατριάρχης για πρώτη φορά στην ιστορία της Αλβανίας ήταν κοντά τους. Και ήταν γι' αυτούς η πιο καλή στιγμή. Έσπασαν τον αστυνομικό κλοιό. Ξέφυγαν από την τάξη και όμως ουδείς διαμαρτυρήθηκε. Ποδοπατήθηκαν μα σηκώθηκαν. Έφθασαν με κόπο έως τον μητροπολιτικό ναό, όπου άναψαν ένα κερί. Ο κ. Βαρθολομαίος, ο οποίος επισκέπτεται επίσημα την Αλβανία από τις αρχές του μήνα, σταματούσε, άπλωνε το χέρι, φιλούσε τα μικρά, ευλογούσε και κάπου κάπου δάκρυζε σαν έβλεπε κάτι ηλικιωμένες γυναίκες με τα μαύρα μαντήλια στο κεφάλι να ανηφορίζουν τα καλντερίμια έως πάνω το κάστρο και να σταυροκοπιούνται. Και όταν μιλούσε για τον Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο ράγιζε η φωνή του. «Δώρο της ανθρωπότητας» τον αποκάλεσε, θέλοντας να εξάρει το έργο του. Και εκείνος περιορίστηκε στο «αρχηγού παρόντος», ακολουθώντας τον χωρίς να μιλάει, χωρίς να εκδηλώνεται.

Χαμόγελα Αναστάσιου


Θερμή υποδοχή. Οι δρόμοι του Αργυροκάστρου είχαν κατακλυσθεί από χιλιάδες ανθρώπους, οι οποίοι έσπευσαν να υποδεχθούν τον Πατριάρχη

Έφθανε όμως το χαμόγελό του για να δείξει πόσο ευχαριστημένος ήταν από την υποδοχή που επεφύλαξαν οι κάτοικοι του Αργυροκάστρου και των γύρω χωριών. Και δεν ήταν μόνον ορθόδοξοι ελληνικής καταγωγής, ήταν και πολλοί Αλβανοί αλλά και απλοί άνθρωποι, οι οποίοι έφθασαν έως το κάστρο για να δουν από κοντά τον κ. Βαρθολομαίο. «Είναι μία ξεχωριστή ημέρα για εμάς εδώ στην Αλβανία», έλεγαν με ένα στόμα η Ιουλιέτα, η Χριστίνα και η Ασιάνα, τρία μικρά κοριτσάκια από το Αργυρόκαστρο, τη Δρόπολη, την Πρεμετή. Κρατούσαν λουλούδια και ήθελαν να τα δώσουν. Ο Αλέξανδρος, ένα εξάχρονο αγόρι, είχε ανεβεί στις πλάτες τού πατέρα του και κουνούσε συνεχώς μία σημαία. Ο 78χρονος Γιάννης Ξέρας από τη Δερβιτσάνη από τους παλιούς ορθοδόξους που κράτησε την πίστη του «με αίμα», όπως λέει, κλαίει. Στον νου του έρχονται τα δυο του αγόρια που χάθηκαν. Το ένα είχε πετάξει προκηρύξεις εναντίον του καθεστώτος του Χότζα και το άλλο, μόλις 16 χρόνων, πέρασε το 1972 στην Ελλάδα ­ από τότε δεν τον είδε ξανά. «Έχω μια μεγάλη πληγή», λέει. Σηκώνεται στις μύτες των παπουτσιών του να δει. Χειροκροτεί. «Η πίστη μας είναι η ελπίδα μας», μονολογεί και σπρώχνεται μέσα στο πλήθος να πλησιάσει στην εξέδρα όπου έχει στηθεί για να μιλήσει ο Πατριάρχης.

Υπόδειγμα συνύπαρξης


Λίγα λουλούδια. Αν και Σάββατο, τα παιδιά είχαν συγκεντρωθεί στα σχολεία φέρνοτας λουλούδια από τα σπίτια τους για να του προσφέρουν

«Αυτή η χώρα είναι υπόδειγμα συνύπαρξης Αλβανών και Ελλήνων. Ορθοδόξων και μουσουλμάνων», είπε ο νομάρχης Αργυροκάστρου κ. Ντάκος λίγο πριν φωνάξει το «Παναγιώτατε καλώς όρισες». «Η συγκίνησή μου είναι μεγάλη. Έρχομαι για πρώτη φορά στην αρχαία, ιστορική και όμορφη πόλη σας», είπε. Τα λόγια του μεταφράστηκαν στα Αλβανικα και συνέχισε χειροκροτούμενος: «Η Ορθόδοξος Εκκλησία δεν αποβλέπει εις την μεταβολήν των εθνικών και φυλετικών στοιχείων της προσωπικότητος εκάστου ανθρώπου, αλλά εις το να προσφερει εις αυτόν τη δυνατότητα της εν Χριστώ σωτηρίας, δηλαδή της ευδαιμονίας εις αυτήν την ζωήν και πέραν του τάφου».

Τα χειροκροτήματα ακούστηκαν έως κάτω. Οι επίσημοι χαμογέλασαν, καθώς και ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος μίλησε γι' αυτό που αγωνίζεται τα τελευταία επτά χρόνια και ο κ. Αναστάσιος. Δηλαδή καμία διάκριση, κανένας διαχωρισμός. Και ήταν αυτή ακριβώς η τακτική που τον ανέδειξε ως μια από τις μεγαλύτερες μορφές της Ορθοδόξου Εκκλησίας, όπως είπε και ο Πατριάρχης αναφερόμενος στο έργο του. «Ο Αναστάσιος είναι δώρο της ανθρωπότητος. Έχει μετατραπεί η Αλβανία σε ένα απέραντο εργοτάξιο. Αναστηλώνει παλιούς ναούς, κτίζει νέους, δημιουργεί. Τον ευχαριστούμε», είπε.

Το έργο του Αρχιεπισκόπου


Τα παιδιά. Σε όλη τη διαδρομή, όπου συναντούσε παιδιά, ο κ. Βαρθολομαίος σταματούσε να τα ευλογήσει

Το έργο του κ. Αναστάσιου είχε την ευκαιρία να το δει λίγο πιο κάτω από τον μητροπολιτικό ναό στο Λύκειο της Εκκλησίας, το οποίο λειτουργεί από πέρυσι. Πρόκειται για ένα παλιό κτίριο, κάποτε ήταν εκεί νοσοκομείο, το οποίο φτιάχτηκε και φιλοξενεί σήμερα περίπου 80 παιδιά απ' όλη την Αλβανία. Κανένας διαχωρισμός. Όλα έχουν τα ίδια δικαιώματα και όλα τις ίδιες προοπτικές. Μπορούν να σπουδάσουν ό,τι θέλουν δωρεάν. Όπως δωρεάν μένουν και τρώνε στο οικοτροφείο, που λειτουργεί στον ίδιο χώρο. Εκεί ο κ. Βαρθολομαίος κάθησε αρκετή ώρα. Μίλησε με τα παιδιά. Εκεί συναντήθηκε και με τον εκπρόσωπο των μπεκτασί, ο οποίος από την πρώτη στιγμή της επίσκεψης ήταν δίπλα του φορώντας την επίσημη πράσινη στολή του. Κρατούσε και αυτός ένα μπουκέτο λουλούδια, όπως όλοι. Χρυσάνθεμα και βασιλικό. Ήταν αργά πια και οι συγκεντρωμένοι δεν μπορούσαν να μείνουν άλλο. Το πρόγραμμα σχεδόν είχε τελειώσει. Ένας ηλικιωμένος γέρος, ο Βασίλης Ντάκος (μιλούσε και ακουγόταν παντού) φώναξε: «Για σταθείτε ωρέ χριστιανοί, να δούμε ο ένας τον άλλον, πού πάτε». Μερικοι έστησαν έξω από το Λύκειο πηγαδάκι. Και άρχισαν να μιλούν για τα παλιά. Ήθελαν δεν ήθελαν, άκουσαν για την ιστορία του κάστρου. «Αυτό ήταν το κάστρο της Αργυρώς. Οι Τούρκοι την πολιορκούσαν και εκείνη, για να μην παραδοθεί, έπεσε με το παιδί της από ψηλά και σκοτώθηκε. Από εκεί ο τόπος μας ονομάστηκε Αργυρόκαστρο».

Οι άλλοι συμφώνησαν έκαναν ένα τελευταίο τσιγάρο και κατέβηκαν προς την πόλη. Η δική τους ημέρα είχε τελειώσει...


Τον τίμησαν και οι μουσουλμάνοι και η κυβέρνηση

Χιλιάδες πιστοί. Από νωρίς το πρωί άνθρωποι όλων των ηλικιών από το Αργυρόκαστρο και τα γύρω χωριά είχαν συγκεντρωθεί στην κεντρική πλατεία. Ήταν από τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις που έγιναν ποτέ στην περιοχή (δεξιά)

Αν δεν ήταν τόσο προσεκτικοί οι διοργανωτές, Σαλί Μπερίσα και Φάτος Νάνο θα αντήλλασσαν χειραψία. Ήταν στη δεξίωση που δόθηκε στα Τίρανα προς τιμήν του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Οι δύο άνδρες ύστερα από πολύ καιρό βρέθηκαν μαζί σε μια τέτοια εκδήλωση. Όλη η αλβανική κυβέρνηση και η αντιπολίτευση βρέθηκαν εκεί για να τιμήσουν, όπως είπαν, τον Πατριαρχη. Μάλιστα ο Σαλί Μπερίσα, ο οποίος παλιότερα είχε αντιδράσει έντονα στο να τοποθετηθούν Έλληνες μητροπολίτες στην Αλβανία, μίλησε με τον κ. Βαρθολομαίο για τη χώρα του, αλλά και για τον Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο, του οποίου εξήρε το έργο. Τον χαρακτήρισε άνθρωπο, ο οποίος συνέβαλλε στην ανύψωση των ηθικών αξιών στην Αλβανία, μια χώρα η οποία από το 1967 ήταν αθεϊστική. Όπου και αν πήγε ο Πατριάρχης ήταν το κεντρικό πρόσωπο. Στη Σκόδρα η υποδοχή την οποία επιφύλαξαν οι κάτοικοι ήταν ανάλογη με αυτήν που είχαν κάνει στον Πάπα το 1994. Αλλά και στην Καβαγια (ένα από τα κάστρα του Σαλί Μπερίσα) οι άνθρωποι έφθασαν με κάθε μέσο για να τον υποδεχθούν. Στο Μπεράτι ο κ. Βαρθολομαίος έζησε μια από τις πλέον συγκλονιστικές στιγμές. Χιλιάδες ήταν όσοι βρέθηκαν εκεί να τον υποδεχθούν.


Στο Κάστρο. Με τα πόδια ανέβηκε από την πλατεία έως τον μητροπολιτικό ναό ο κ. Βαρθολομαίος. Τον συνόδευαν ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος και ο εκπρόσωπος των μπεκτασί Αργυροκάστρου (αριστερά)

Αλλά και στην Κολονια, μια πόλη κοντά στο Φιέρι, οι κάτοικοι από το πρωί είχαν ετοιμαστεί. Εκατοντάδες παιδιά περίμεναν υπομονετικά με τα λουλούδια στα χέρια, ενώ ορθόδοξοι και μουσουλμάνοι είχαν φθάσει σε ένα από τα πιο ιστορικά μοναστήρια, στην κορυφή ενός καταπράσινου βουνού. Όμως το ελικόπτερο που μετέφερε τον κ. Βαρθολομαίο δεν κατάφερε να προσγειωθεί και έφυγε για τα Τίρανα. Κανείς δεν αγανάκτησε.



ΤΑ ΝΕΑ , 08/11/1999 , Σελ.: N16
Κωδικός άρθρου