ΦΑΣΟΥΛΗΣ

[xylino spathi]

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΦΑΣΟΥΛΗΣ
ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΑΥΛΑ

Πορείας το ανάγνωσμα







«Φθινόπωρο στην Αττική». Ακούγεται ειδυλλιακό ίσως να κλείνει το μάτι σε ποιητικές εικόνες παλαιάς κοπής όμως η πραγματικότητα (αν αυτό που ζούμε είναι πραγματικότητα κι όχι εφιάλτης με πόδια γρήγορα), εντελώς διαφορετική.

Πρέπει να κατεβώ στο κέντρο για την πρόβα. Μέρες τώρα, φθινοπωρινές δεν λέω, αλλά αδύνατον να φτάσω στο θέατρο. Οι πορείες σταματούν γύρω απ' τη Βουλή, πριν απ' το Μαξίμου στην αρχή της πανεπιστημίου και 'γω κατεβαίνω απ' το ταξί σε κάποιο σταθμό του Μετρό «τη χώνομαι», όπως λέει κι ο ανιψιός μου που μιλάει τα «προχώ» (εκ του «προχωρημένος» που σημαίνει τον νεωτεριστή τον μοντέρνο τον «τρέντι κι άγιος ο Θεός»), στον υπόγειο (κόσμο) και φτάνω στη δουλειά σχετικά στην ώρα μου. Οι περισσότεροι όμως ηθοποιοί, έρχονται αργοπορημένοι, εκνευρισμένοι άλλοι με το κράνος στον ώμο και τη βλαστήμια στα χείλη, άλλες με τα κλειδιά του αυτοκινήτου να σπαρταράν στα δάχτυλα, και την στριγκιά κραυγή «δεν μου το παίρνουν στο πάρκινγκ δεν μου το παίρνουν, δεν μου το παίρνουν, δεν μου το παίρνουν». Κι όλοι με «το ζωνάρι λυμένο για καβγά», όπως λέει κι ο θείος μου, ο Τάκης (δεν είναι δικός μου βέβαια είναι του Ξανθούλη αλλά τον οικειοποιούμαι, για τις ανάγκες του παρόντος). Το «Λυμένο το ζωνάρι του για καβγά», προέρχεται από πολύ παλιά, δεν είναι «προχώ» είναι «ξεπερασμένο», από τα χρόνια της παλιάς Αθήνας (αυτή που ζούμε τώρα είναι καινούργια) όπου οι «μάγκες» της εποχής κυκλοφορούσαν με μισοφορεμένο το σακάκι, το 'να μανίκι δηλαδή να κρέμεται, και το ζωνάρι λυμένο, ένδειξη, ότι ο «έτσι» (σαν να λέμε ο περί ου ο λόγος, ο λεγάμενος αλλά και ο μάγκας ο ιδιότυπος ο ροκάς), είναι έτοιμος να «μουντάρει» (ορμίσει χυμήξει σαλτάρει).

Μέγας λοιπόν ο εκνευρισμός στην πρόβα κι αμέσως τα σχόλια: «τι είναι αυτό με τις πορείες»; «Πού αλλού συμβαίνουν αυτά ρε γαμώ την πανακόλα μου»; «Πού είναι το κράτος;» (εδώ πιο πάνω το είδα με μια σιδηρογροθιά και πίσω από πλέξιγκλας ασπίδα). Στην εύλογη δε ερώτηση του μηχανικού σκηνής κυρίου Άγη, γιατί κάνουν απεργία οι εκπαιδευτικοί; τι ζητάνε οι Βορειοηπειρώτες; Γιατί καίνε οι αναρχοαυτόνομοι και αντιεξουσιαστές; κανένας δεν ευρέθη να γνωρίζει σαφώς. Κάτι άκρες μέσες, κάτι η Γιαννάκου, ο Πολύδωρας, το κίνημα, η δουλειά μου, τα παιδιά μου και για δεν ψηφίστηκε η μια λωρίδα για τις διαδηλώσεις, ένας δε, μίλησε και για την αθλιότητα στις ολυμπιακές εγκαταστάσεις. Δεν βγάζεις άκρη. Ο κύριος Άγης μουρμούρισε ένα «Άρα τζάμπα την κάνουνε την απεργία οι άνθρωποι» και μετά κάτι ασυνάρτητα για άλλες μέρες για κινήματα, διεκδικήσεις, για ωράρια και βασικούς μισθούς κι ύστερα σώπασε ώρα πολλή κοιτάζοντας έναν καμένο προβολέα που έχασκε στο σκότος.

-Τι έγινε κύριε Άγη; Τι σκέφτεσαι;

-Να, που χθες το πρωί την πάτησα. Κυριακή είπα να κοιμηθώ λίγο παραπάνω. Με ξύπνησε η φωνή, χρόνια είχα να την ακούσω. «Ο παλιατζήηηηηηηηης! Όλα τα παλιά αγοράζωωωω! Ο πααααλιατζήηηηης»! Κι έτσι όπως ήμουνα απ' τον ύπνο ορμάω βγαίνω στην πόρτα με τα σώβρακα, «παλιατζή, παλιατζή» φωνάζω! - «Τι έγινε μάστορα» μου λέει, «έχεις τίποτα για ξεπούλημα»; Και δεν ξέρω πως μου ξεφεύγει, πριν προλάβω να το καταπιώ του λέω:

- «Ναι. Εμένα»!



ΤΑ ΝΕΑ , 04/10/2006 , Σελ.: P20

[xylino spathi]

ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΑΠΟ ΠΟΡΕΙΑ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΩΝ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ
Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ ON LINE, ΔΕ 2/10/2006