Υψηλές θέσεις, υπερδιπλάσιες αποδοχές

[xylino spathi]

Υψηλές θέσεις, υπερδιπλάσιες αποδοχές


Συνήθως η θητεία των ελλήνων στελεχών σε μια ξένη χώρα κρατάει από 3 έως 5 χρόνια, διάστημα μέσα στο οποίο θα εκπαιδεύσουν στις απαιτήσεις της εταιρείας το ντόπιο δυναμικό


Απλόχερα ανταμείβεται από τις ελληνικές επιχειρήσεις η ξενιτιά, για όσα στελέχη τους περνάνε τα σύνορα της χώρας. Αφ' ενός καταφέρνουν να «χτυπήσουν» πολύ υψηλόβαθμες θέσεις. Κάτι που στην εταιρεία τους στην Ελλάδα θα ήταν ενδεχομένως αδύνατον να καταλάβουν ή θα έπρεπε να περιμένουν πολλά χρόνια για μια τέτοια προαγωγή. Αφ' ετέρου λαμβάνουν υπερ-διπλάσιες (των ελληνικών δεδομένων) αποδοχές. Κι αυτό, για όσα χρόνια διαρκεί η θητεία τους μακριά από την πατρίδα.


Κύριος λόγος που μια εταιρεία επιλέγει κάποιον έλληνα για να στηρίξει τα αρχικά στάδια της επέκτασής της στο εξωτερικό είναι η μεγαλύτερη εμπιστοσύνη που εμπνέει ένας έλληνας έναντι κάποιου ξένου, καθώς κατέχει καλύτερα τη φιλοσοφία της εταιρείας.

Μεταφορά κουλτούρας

Ακολουθεί η επιθυμία της εταιρείας για την ορθότερη μεταφορά της κουλτούρας και της τεχνογνωσίας της σε ξένο έδαφος. Για αυτό όσοι Ελληνες μετακομίζουν στο εξωτερικό καταλαμβάνουν νευραλγικές θέσεις όπως αυτή της γενικής, της οικονομικής και της εμπορικής διεύθυνσης. Συνήθως η θητεία τους σε μια ξένη χώρα κρατάει από 3 έως και 5 χρόνια, μέχρι δηλαδή να εκπαιδεύσουν το εκεί ανθρώπινο δυναμικό στις απαιτήσεις της εταιρείας και να βρουν έναν ικανό (ντόπιο) αντικαταστάτη τους.

Βάσει στοιχείων της ORC Worldwide, στους περισσότερους έλληνες εκπατριζόμενους (expatriates) συναντάται μια διεθνής ιδιαιτερότητα. Είναι τα μόνα στελέχη παγκοσμίως που για όσο διάστημα εργάζονται στο εξωτερικό παίρνουν δύο μισθούς. Εναν στην Ελλάδα και έναν (υψηλότερο) στη χώρα όπου μετακινούνται.

Η ORC Worldwide εξειδικεύεται παγκοσμίως μεταξύ άλλων σε θέματα εκπατριζόμενων όπως για παράδειγμα είναι οι αποδοχές, οι παροχές τους κ.ά., και είναι η εταιρεία στην οποία στρέφονται οι περισσότεροι έλληνες εργοδότες πριν αποφασίσουν το πακέτο αποδοχών που θα δώσουν σε στελέχη που στέλνουν στο εξωτερικό.

Σύμφωνα με την Κατερίνα Βελιμβασάκη, σύμβουλο σε θέματα αποδοχών στα γραφεία της ORC Worldwide στο Λονδίνο, αυτή η πρακτική των δύο μισθών χρησιμοποιείται ως ένα επιπλέον κίνητρο για τα στελέχη προκειμένου να μετακινηθούν σε μια χώρα του εξωτερικού, που είναι συνήθως χαμηλότερου βιοτικού επιπέδου του ελληνικού. Μάλιστα είναι μια μέθοδος που στην αρχή είχε ακολουθηθεί και από τις διεθνείς ισπανικές επιχειρήσεις μέχρι να ωριμάσει η εκεί αγορά στελεχών.

Εξάλλου οι Ελληνες βάσει πανευρωπαϊκών ερευνών είναι παραδοσιακά λιγότερο θετικοί σε μια πιθανή μετακίνησή τους στο εξωτερικό, αν και όπως αναφέρουν στελέχη ανθρώπινου δυναμικού σε εταιρείες που δραστηριοποιούνται και σε ξένες αγορές αυτή η στάση αλλάζει όσο περνάει ο καιρός.

Από την άλλη συνηθισμένο φαινόμενο για όλους σχεδόν τους εκπατριζόμενους, ανεξαρτήτως εθνικότητας, είναι η εταιρεία τους πέραν των αποδοχών να καλύπτει τα έξοδα διαμονής τους, μέρος του κόστους ζωής εκεί και τον εξοπλισμό του σπιτιού τους. Επίσης τους παρέχεται στις περισσότερες περιπτώσεις κινητό τηλέφωνο, αυτοκίνητο και κάποιες φορές (ανάλογα τη χώρα και το επίπεδό της) επίδομα «κακουχίας» (hardship). Ποσό το οποίο είναι μηδενικό στο Λονδίνο, για παράδειγμα, αλλά μπορεί να φτάσει μέχρι και τις 51.270 ευρώ τον χρόνο για στελέχη που έχουν μετακομίσει στην Αλβανία όπου συγκριτικά στερείται υποδομών.

Αποτέλεσμα είναι σχεδόν όλα τα χρήματα που παίρνουν όσο χρόνο εργάζονται ως εκπατριζόμενοι να μπαίνει κατευθείαν στην τσέπη τους.

Ιδανικός προορισμός για ένα στέλεχος (από άποψη αποδοχών) είναι η Ρωσία και η Αγγλία, που έχουν δύο από τις ακριβότερες πρωτεύουσες του κόσμου. Οπως υπολογίζει η ORC Worldwide, ένα στέλεχος στη Μόσχα χρειάζεται μόνο για το ενοίκιο ενός πολυτελούς διαμερίσματος περί τα 79.440 ευρώ το χρόνο και 51.240 ευρώ στο Λονδίνο. Εξοδα τα οποία καλύπτονται, βέβαια, από τον εργοδότη. Ωστόσο και στις δύο πόλεις μέχρι στιγμής συναντούνται ελάχιστοι έλληνες εκπατριζόμενοι.

Στην περιφέρεια αυτή λοιπόν πιο τυχεροί είναι όσοι Ελληνες πάνε στην Ρουμανία να εργαστούν ως expatriates. Ενας γενικός διευθυντής εκεί για παράδειγμα κερδίζει κατά μέσον όρο 73.300 ευρώ παραπάνω από ό,τι στην Ελλάδα. Ακολουθεί η Πολωνία (με διαφορά 65.955 ευρώ) και τρίτη έρχεται η Αλβανία (62.420 ευρώ περισσότερα). Οι έλληνες expats που μετακινούνται στο Βουκουρέστι, τη Βαρσοβία ή τα Τίρανα κερδίζουν περισσότερα ακόμη και από τους (λίγους) συναδέλφους τους που βρίσκονται σε πρωτεύουσες ανεπτυγμένων ευρωπαϊκών κρατών, όπως για παράδειγμα το Βερολίνο και η Μαδρίτη. Πιο «ριγμένοι» συγκριτικά είναι στα Σκόπια, τη Βουδαπέστη και την Σόφια.

[xylino spathi]

.500 ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΖΟΥΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΣΕ ΑΛΒΑΝΙΑ, ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ, ΟΥΓΓΑΡΙΑ, ΠΟΛΩΝΙΑ, ΡΟΥΜΑΝΙΑ ΚΑΙ ΣΕΡΒΙΑ


Τα στελέχη της ξενιτιάς


Της ΕΛΙΖΑΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ


Οι σπουδαίες επαγγελματικές ευκαιρίες, η ευελιξία κινήσεων, η αυτονομία στις αποφάσεις, οι αστρονομικές αποδοχές και η γοητεία που ασκεί σε πολλούς η ζωή σε μια ξένη χώρα είναι οι βασικότεροι λόγοι που ωθούν πολλά στελέχη να μετακομίσουν για ορισμένα χρόνια στο εξωτερικό ως «απεσταλμένοι» σε εταιρείες ελληνικών συμφερόντων.


Αυτή τη στιγμή σε Αλβανία, Βουλγαρία, Ουγγαρία, Πολωνία, Ρουμανία και Σερβία ζουν και εργάζονται πάνω από 2.500 εκπατριζόμενα στελέχη. Χώρες που αποτελούν τους πιο δημοφιλείς προορισμούς για την επέκταση των ελληνικών εταιρειών. Από τράπεζες και κατασκευαστικές μέχρι βιομηχανίες και εταιρείες τροφίμων.

Η «Οικονομία» ήρθε σε επαφή με ορισμένους από αυτούς και συζήτησε για τις εμπειρίες τους και τους λόγους που τους ώθησαν να «μετακομίσουν» στο εξωτερικό.

ΑΛΒΑΝΙΑ

Κωνσταντίνος Γαλιάτσος

Αναπληρωτής γενικός διευθυντής Emporiki Bank (Albania)

Με πάνω από 35 χρόνια προϋπηρεσία στον ελληνικό τραπεζικό τομέα, ο Κωνσταντίνος Γαλιάτσος βρίσκεται εδώ και ενάμιση χρόνο στην Εμπορική Τράπεζα της Αλβανίας στη θέση του αναπληρωτή γενικού διευθυντή. Στη γειτονική χώρα μετεγκαταστάθηκε πριν από 6,5 χρόνια μετά την αποδοχή πρότασης από την Τράπεζα Πειραιώς για ανάληψη καθηκόντων Επικεφαλής Δικτύου και Εργασιών. Της Νο 2 θέσης δηλαδή στην εκεί τράπεζα, προτού μετακινηθεί στην Emporiki Bank. Βασικό κίνητρο για τον Κ. Γαλιάτσο ήταν η επιθυμία του να συνεχίσει να προσφέρει τις γνώσεις και τη συσσωρευμένη εμπειρία του ακόμη κι αν για πολλούς πλησιάζει στη δύση της καριέρας του. «Επί 20 χρόνια ήμουν στην Εθνική Τράπεζα και βοήθησα ως υπεύθυνος για την ανάπτυξη των διεθνών δραστηριοτήτων της τράπεζας σε συνολικά 18 χώρες», εξηγεί.

Επίσης όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, «οι υψηλές απολαβές απαλύνουν εν μέρει την απώλεια της οικογένειας και των φίλων που αφήνεις πίσω στην Ελλάδα». Σύζυγος και πατέρας ο ίδιος, επισκέπτεται τουλάχιστον μία φορά το μήνα τη χώρα μας για να δει την οικογένειά του. «Αλλο θετικό τού να είσαι υψηλόβαθμο στέλεχος στο εξωτερικό είναι ότι μετέχεις ενεργά στις αποφάσεις κάθε είδους και τις βλέπεις να υλοποιούνται άμεσα», προσθέτει ο Κ. Γαλιάτσος. Οσο για την Αλβανία και τις δυσκολίες, «πρόκειται για μία χώρα που το πολιτικό ρίσκο έχει αρχίσει να εξομαλύνεται, έτσι ο εμπορικός, και ιδιαίτερα ο τραπεζικός, τομέας αποτελεί το μοχλό πλέον της οικονομίας υπό συνθήκες ελεύθερης αγοράς».

ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ

Σταμάτης Θεοδωρόπουλος

Γενικός διευθυντής Chipita

Στη θέση του γενικού διευθυντή της Chipita στη Βουλγαρία, και μάλιστα στα 35 του χρόνια, βρίσκεται από τον Αύγουστο του 2001 ο Σταμάτης Θεοδωρόπουλος έπειτα από θητεία 4 χρόνων ως internal financial controller στα κεντρικά της εταιρείας στην Ελλάδα. «Πρόκειται για μια προαγωγή την οποία θα ήταν σχεδόν αδύνατον να κερδίσω στην Ελλάδα», αναφέρει. Επίσης, «η εμπειρία της διαβίωσης και της επαγγελματικής σταδιοδρομίας σε μια ξένη χώρα είναι ανεκτίμητη.

Ειδικά στη Βουλγαρία, που αποτελεί έναν πολύ σημαντικό στίβο για τις ελληνικές επιχειρήσεις, καθώς από εκεί προέρχεται το σημαντικότερο μέρος της ανάπτυξής τους», συμπληρώνει ο ίδιος. Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο Σταμάτης Θεοδωρόπουλος, η μετακίνηση στο εξωτερικό μπορεί να είναι ιδανική περίπτωση για οποιονδήποτε επαγγελματία αλλά θα πρέπει να ιδωθεί σαν μια ώριμη απόφαση και τα άτομα που θα το επιλέξουν να έχουν διάθεση να αφοσιωθούν στη δουλειά τους και να μην έχουν τυχοδιωκτικές βλέψεις. «Αυτό εξάλλου ήταν και το πρόβλημα όταν πρωτοήρθα στην Βουλγαρία. Ελληνες, στελέχη δηλαδή, που ήρθαν αποκλειστικά και μόνο για τις καλύτερες αποδοχές, χωρίς διάθεση για δουλειά. Κάτι το οποίο στοίχισε τόσο στους ίδιους μακροπρόθεσμα όσο και στις εταιρείες τους», επισημαίνει.

ΟΥΓΓΑΡΙΑ

Στρατής Μολίνος

Γενικός διευθυντής της Maillis Hungary Kft

Στα 32 του χρόνια μόλις, ο Στρατής Μολίνος βρίσκεται στο πηδάλιο της εταιρείας Μαΐλης στην Ουγγαρία. Εχοντας περάσει περίπου 2,5 χρόνια στην Ελλάδα ως οικονομικός αναλυτής της Μαΐλης και κατόπιν ενάμιση χρόνο ως key account manager στην ίδια εταιρεία, ξεκίνησε την καριέρα του ως εκπατριζόμενος τρία χρόνια πριν. Πρώτη θέση που ανέλαβε ήταν αυτή του γενικού διευθυντή της Maillis στη Ρουμανία. «Η Mailis Romania ήταν η πρώτη ξένη επιχείρηση που εισήλθε στο Χρηματιστήριο του Βουκουρεστίου και αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες του ομίλου. Επρόκειτο για μια αγορά που προσφέρει πολύ μεγάλες ευκαιρίες για ένα στέλεχος, χρήσιμες εμπειρίες και πολύτιμες γνώσεις σε πολλά επιχειρηματικά κομμάτια», αναφέρει ο ίδιος. Το 2006 ο Στρατής Μολίνος βρέθηκε στην καρέκλα του επικεφαλής στην Maillis Ουγγαρίας αντικαθιστώντας τον μέχρι τότε ούγγρο γενικό διευθυντή της εταιρείας. Οσο για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε όσο καιρό ζει και εργάζεται σε ξένο έδαφος, «η Maillis δίνει μεγάλη αυτονομία στους γενικούς διευθυντές της ανά τον κόσμο, κάτι που εκτός από πρόκληση για ένα στέλεχος συνεπάγεται πολλές ευθύνες, καθήκοντα αλλά και ανάληψη μεγάλου ρίσκου» εξηγεί, ο Στρατής Μολίνος.

ΠΟΛΩΝΙΑ

Γρηγόρης Κοτούλας

Γενικός διευθυντής της Mellon Polland.

Πριν από περίπου πεντέμισι χρόνια βρέθηκε στην Πολωνία, πρώτη φορά στην καριέρα του, ο Γρηγόρης Κοτούλας, ως business development manager της Maillis εκεί. Επειτα από θητεία δύο χρόνων σε αυτή την καρέκλα, ανέλαβε επικεφαλής της εταιρείας στην Τσεχία. Το 2004 επέστρεψε στην Ελλάδα ως γενικός διευθυντής στην Alpha Grissin Infotech και αφού κάθισε στην πατρίδα για 2,5 χρόνια, σε αυτή τη θέση, πήρε και πάλι την απόφαση να «μεταναστεύσει» στην Πολωνία ως γενικός διευθυντής αυτή τη φορά της Mellon εκεί. «Καρέκλα» στην οποία κάθεται εδώ και ένα χρόνο. Η έκθεσή του στις αγορές του εξωτερικού ξεκίνησε από τη θέση του διευθυντή πωλήσεων που κατείχε παλιότερα στην πολυεθνική ΙΜΙ Cornelius, όπου με βάση του την Ελλάδα ήταν υπεύθυνος για συνολικά 26 χώρες. «Εξαρχής επρόκειτο για μια πολύ συνειδητή απόφαση στην καριέρα μου. Ηξερα και τα κόστη και τα οφέλη μιας τέτοιας μετακίνησης, αλλά οι μεγαλύτερες αρμοδιότητες και η ελευθερία που σου προσφέρει μια θέση στο εξωτερικό, οι πολύ καλύτερες αποδοχές αλλά και το να γνωρίζεις καινούρια μέρη και κουλτούρες ήταν τα βασικά κίνητρά μου», εξηγεί ο ίδιος.

«Το γεγονός ότι δεν έχω οικογενειακές υποχρεώσεις έκανε την απόφαση αυτή ακόμη πιο εύκολη», συμπληρώνει.

ΡΟΥΜΑΝΙΑ

Αννα Τσόγκα

Plant manager της Frigoglass Romania SRL.

Ξεκινώντας την καριέρα της στο εξωτερικό στα μέσα της δεκαετίας του 1990, με αφετηρία ένα ερευνητικό κέντρο στη Γερμανία, η Αννα Τσόγκα βρίσκεται σήμερα στη θέση της διευθύντριας εργοστασίου της Frigoglass στη Ρουμανία. Αποτελώντας μάλιστα μία από τις ελάχιστες Ελληνίδες-στελέχη που κάνουν καριέρα όχι μόνο στα Βαλκάνια αλλά και στο εξωτερικό γενικότερα. Επειτα από 2,5 χρόνια θητείας στη Γερμανία ως ερευνήτρια, επέστρεψε στην Ελλάδα κερδίζοντας υποτροφία σε θυγατρική της Γενικής Γραμματείας Ερευνας και Τεχνολογίας ενώ εν συνεχεία εργάστηκε περίπου 4 χρόνια στα Χυτήρια Ηπείρου.

«Ο επαναπατρισμός ήταν δύσκολος, διότι το βιοτικό επίπεδο στην Ελλάδα ήταν χαμηλότερο του γερμανικού. Σε συνδυασμό με τις περιορισμένες επαγγελματικές δυνατότητες που προσφέρονται εντός ελληνικών συνόρων, ήρθε η απόφαση να μετακινηθώ πάλι στο εξωτερικό».

Αυτό την έφερε στη θέση του τεχνικού διευθυντή της Frigoglass στην Ιρλανδία και λίγο αργότερα βρέθηκε στο ίδιο πόστο στις εγκαταστάσεις της εταιρείας στη Ρουμανία, στη χώρα όπου και βρίσκεται τα τελευταία 4 χρόνια. Μέσα στα σχέδιά της είναι κάποια στιγμή να επιστρέψει στην Ελλάδα, καθώς η εταιρεία της ακολουθεί πλάνο επαναπατρισμού των στελεχών της.

ΣΕΡΒΙΑ

Πρόδρομος Ευτυχίδης

Γενικός διευθυντής της Vitex Hermes D.O.O.

Ο Πρόδρομος Ευτυχίδης ξεκίνησε την καριέρα του στο πλευρό των αδερφών Γιαννίδη (Vitex, Ερμής κ.ά.) το 1986 ως εμπορικός αντιπρόσωπος της εταιρείας. Δέκα χρόνια μετά, ο γάμος του με τη γιουγκοσλάβα σύζυγό του τον έκανε να ενδιαφερθεί επίσης για τις επαγγελματικές προοπτικές που προσφέρονταν στη γειτονική χώρα. Ετσι, στις αρχές της δεκαετίας εγκαινίασε τη θητεία του ως γενικού διευθυντή της Vitex Hermes D.O.O. που ξεκίνησε τη λειτουργία της στις αρχές του Νοεμβρίου του 2001.

Πέρα από τις καλύτερες αμοιβές που απολαμβάνει ως υψηλόβαθμο στέλεχος ελληνικής επιχείρησης στη Σερβία, πρόκειται για μια τελείως διαφορετική αγορά, κάτι το οποίο αποτέλεσε μεγάλη πρόκληση αλλά και κίνητρο όταν πήρε την απόφασή του να μετεγκατασταθεί.

«Το είδα σαν μια περιπέτεια», αναφέρει χαρακτηριστικά ο ίδιος, που ζει πλέον στη Σερβία παρέα με την σύζυγο και τις δύο ανήλικες κόρες του.

Ωστόσο, οι δυσκολίες στην αρχή πολλές. «Κατ' αρχάς το σερβικό φορολογικό και νομικό πλαίσιο διαφέρει κατά πολύ από το ελληνικό, όμως πέρα από αυτό υπήρχε και σημαντική διαφορά νοοτροπίας και κουλτούρας των δύο λαών».

Βέβαια, όπως συμπληρώνει ο ίδιος, «με τον καιρό σε μαθαίνουν και τους μαθαίνεις».




ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ - 29/07/2007