Οι αλβανικές εκλογές και η «Ομόνοια»

[xylino spathi]

ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ




Οι αλβανικές εκλογές και η «Ομόνοια»



Του Στέφανου Σωτηρίου



Στο τεύχος των «Πατρίδων», Ιούνιος 2001, με τίτλο «Αλβανικές εκλογές και απογραφή πληθυσμού», είχαμε προβλέψει την αποτυχία του ΚΕΑΔ στις εκλογές που ακολούθησαν, και είχαμε αναφερθεί με στοιχεία ατράνταχτα στον ανθελληνικό ρόλο της οργάνωσης «Ομόνοια» καθώς και στην ανάγκη διάλυσης αυτής της οργάνωσης και τη δημιουργία μιας νέας πανομογενειακής οργάνωσης.

Στο μεταξύ οι εκλογές έγιναν και το ΚΕΑΔ απέτυχε παταγωδώς να πιάσει το 2,5% του εκλογικού μέτρου για να μπει στη βουλή, πράγμα εντελώς παράδοξο, μιας και θεωρητικά το ΚΕΑΔ εκπροσωπεί το 15% του αλβανικού πληθυσμού, δηλαδή την ελληνική μειονότητα.

Ας δούμε, λοιπόν, μερικά παρασκήνια, για να καταλάβουμε τί έφταιξε και είχαμε αυτό το οικτρό αποτέλεσμα.



Το παρασκήνιο


Στις 12 Ιουνίου ο υποφαινόμενος, Στέφανος Σωτηρίου, επισκέφθηκα το εκλογικό κέντρο των Βορειοηπειρωτών, που στεγαζόταν στα γραφεία της Πανηπειρωτικής στην Αθήνα, στην οδό Κλεισθένους 17. Τα επισκέφθηκα για να εξακριβώσω αν οι πληροφορίες για τον χαρακτηρισμό των δύο Σκοπιανών υποψηφίων με το ψηφοδέλτιο του ΚΕΑΔ ήταν «Μακεδόνες». Μπήκα σε μια αίθουσα, στην οποία δέσποζε ένα τεράστιο πόστερ του προέδρου της «Ομόνοιας», Ντούλε, κάτω από την οποία καθόταν ο υπεύθυνος, που έστελνε τους Βορειοηπειρώτες στην Αλβανία να ψηφίσουν. Μετά τις αναγκαίες συστάσεις ειπώθηκαν μεταξύ μας τα εξής:

ΣΣ: Τους Σκοπιανούς υποψήφιους, ως τί εθνικότητας τους αναφέρετε;

ΒΗ: Δεν ξέρω. Δεν έχω τον κατάλογο, αλλά ο πρόεδρος μας είπε ότι δεν θα τους αποκαλούμε Μακεδόνες.

ΣΣ: Πρόεδρός σας είναι ο εικονιζόμενος στην αφίσα κ. Ντούλες;

ΒΗ: Όχι, ο κ. Μέλιος.

ΣΣ: Τότε γιατί έχετε μόνο την αφίσα του κ. Ντούλε εδώ μέσα;

ΒΗ: Μα ο Ντούλες είναι ο πρόεδρος της ελληνικής εθνικής οργάνωσης «Ομόνοια».

ΣΣ: Και ο Μέλιος τί είναι;

ΒΗ: Ο Μέλιος είναι πρόεδρος του ΚΕΑΔ, που το απαρτίζουν πολλές εθνότητες.

ΣΣ: Ωραία. Υπάρχει τουλάχιστον μια κατάσταση των Ελλήνων υποψηφίων στο ΚΕΑΔ;

ΒΗ: Ναι, μου απαντάει και πήρε ένα χαρτί, όπου έγραψε:



Χιμάρα: Μπολάνος

Άγ. Σαράντα: Θ. Μήτσιος

Άγ. Σαράντα: Ζ. Λούτσης

Αργυρόκαστρο: Α. Μήτσης

Αργυρόκαστρο: Β. Ντούλες



Πήρα στα χέρια μου το χαρτί, το διάβασα και έκπληκτος ρώτησα:

ΣΣ: Μα οι άλλοι, που είναι οι σημερινοί βουλευτές, ο Χρήστος Γκότσης, ο Γρηγόρης Καραμέλος, ο Λεονάρδος Σόλης κλπ. πού είναι;

ΒΗ: Μα, αυτοί δεν ανήκουν στην ελληνική εθνική μειονότητα.

ΣΣ: Δηλαδή ο Γκότσης δεν είναι Έλληνας;

ΒΗ: Ε… δεν ξέρω τί είναι. Είναι όμως από την Κορυτσά κι εμείς εδώ είμαστε μόνο για τις περιοχές της εθνικής ελληνικής μειονότητας.

ΣΣ: Μα, πώς τολμάτε, φιλοξενούμενος στην Πανηπειρωτική, να κάνετε ανθελληνική και αντιηπειρωτική πολιτική, του λέω κι έφυγα τρέχοντας, προσπαθώντας να συγκρατήσω την έκρηξή μου.

Πήγα αμέσως να συναντήσω τον πρόεδρο της Πανηπειρωτικής, τον καθηγητή ιατρικής, Κώστα Αλεξίου, αλλά βρισκόταν στο χειρουργείο.

Κατευθύνθηκα στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ, το οποίο και πλήρωνε τα έξοδα μεταφοράς των Βορειοηπειρωτών στην Αλβανία, όπου συνάντησα τον ενεργό Ηπειρώτη και υπεύθυνο σε ένα τομέα του ΠΑΣΟΚ Θεόδωρο Γιώργου.

Γνωρίζω το ρόλο της «Ομόνοιας», μου απαντάει, αλλά όχι και μέσα στα γραφεία της Πανηπειρωτικής. Το έχουν παρακάνει.

Το απόγευμα της ίδιας μέρας ο κ. Γιώργου με τον αντιπρόεδρο της Πανηπειρωτικής, κ. Ζώη, και τον εκδότη μιας ηπειρωτικής εφημερίδας με τον τίτλο «Πύρρος», Ανδρέα Ρίζο, επισκέφθηκαν τα γραφεία της Πανηπειρωτικής, όπου, με τον κ. Γιώργου, έγινε η ακόλουθη συζήτηση με τον κατά σύμπτωση παρόντα εκείνο το απόγευμα Ζήσο Λούτση, βουλευτή Αγίων Σαράντα:

Ερ.: Πόσους βουλευτές πιστεύετε ότι θα βγάλετε;

ΖΛ: Πέντε.

Ερ.: Με 300.000 Έλληνες, δεν θά ’πρεπε παραπάνω;

ΖΛ: Οι Έλληνες είναι γύρω στις 150.000.

Ερ.: Και οι Βλάχοι; Δεν τους μετράτε;

ΖΛ: Αυτοί δεν είναι Έλληνες.

Ερ.: Πώς το λέτε αυτό;

ΖΛ: Μα δεν ξέρουν ελληνικά.



Αυτά έγιναν εκείνη την ημέρα. Καθημερινά, όμως, και σε όλες τις εκδηλώσεις το πνεύμα ήταν το ίδιο. Το ίδιο συνέβη και με τον ένα και μοναδικό Βλάχο, που κλήθηκε να συμμετάσχει στο συνέδριο της ίδρυσης της νεολαίας της ¨Ομόνοιας», τον οποίο Βλάχο απομόνωσαν και απόπνιξαν αυτοστιγμεί, όπως μαρτύρησε ο αυτόπτης και σύνεδρος Κώστας Χατζηαντωνίου. Το ίδιο συνέβη και με τη μεγάλη προεκλογική συγκέντρωση στην Αθήνα, στο κλειστό γήπεδο του Πανελληνίου, για το οποίο διαφήμιζαν ότι θα παραβρεθούν όλοι οι βουλευτές της μειονότητας, ο εξής ένας δηλαδή που παραβρέθηκε, ο Ζήσος Λούτσης, μαζί με τους υποψήφιους των περιοχών της «Ομόνοιας». Τον Γκότση, π.χ., δεν τον κάλεσαν στη συγκέντρωση.



Το εκλογικό αλισβερίσι


Και οι εκλογές έγιναν. Ο Β. Ντούλες κατακρημνίστηκε με μόλις 24% από τον πρώτο γύρο, αφού ο σοσιαλιστής υποψήφιος Β. Τάβο έλαβε 65% σε περιοχή με 100% Έλληνες.

Οι Βορειοηπειρώτες πήγαν και ψήφισαν τους σοσιαλιστές και όχι την ανθελληνική πολιτική της «Ομόνοιας». Οι Βλάχοι, επίσης, που αποτελούν το 80% της μεινότητας, γύρισαν την πλάτη στην «Ομόνοια». Ψήφισαν ομαδικά το κόμμα των «Ελεύθερων Δημοκρατών» του αποσχισθέντος Κορυτσαίου, από το κόμμα του Μπερίσα, Γκενς Πόλο, που βγήκε τρίτο.

Το ΚΕΑΔ έπιασε μόλις 2,25% των ψήφων και έμεινε εκτός βουλής.



Οι 1300 ψήφοι της Λούσνια


Φαίνεται, όμως, ότι η αρρώστια της αρχομανίας είναι αρκετά σοβαρή και ο Ντούλες δεν μπορούσε χωρίς αυτήν. Και από την κατηγορηματική άρνηση να συνεργαστεί με τους σοσιαλιστές προεκλογικά, μπρος στη γλύκα της εξουσίας, τη δέχτηκε εκ των υστέρων και κάτω από το τραπέζι.

Στον τρίτο γύρο των εκλογών, που έγινε μόνο στην πόλη Λούσνια, πέφτουν 1300 απαραίτητες ψήφοι, που χρειάζονταν το ΚΕΑΔ, και έπιασε 2,5%, βγάζοντας από το επικρατείας 3 έδρες. Ήτοι τον πρόεδρο Μέλιο, τον πρόεδρο της «Ομόνοιας» Ντούλε και τον… (;). Ο τρίτος ήταν ο Γρηγόρης Καραμέλος από την Κορυτσά, αλλά το ΚΕΑΔ ανακοίνωσε κάποιον Αλβανό από τη Σκόδρα, διότι ο Καραμέλος είχε κάνει, λέει, δήλωση πως δεν επιθυμεί να γίνει βουλευτής. Η υπόθεση κατέληξε στα δικαστήρια, και ο Καραμέλος δικαιώθηκε τελικά. Έγινε έτσι ο μόνος αληθινός και ανιδιοτελής Έλληνας βουλευτής του ΚΕΑΔ.

Εκλέχτηκαν 5 Έλληνες με το σοσιαλιστικό κόμμα, ενώ οι Έλληνες θα πάρουν δύο υπουργεία. Ένα υπουργείο θα ξαναπάρει ο υποψήφιος της Ερσέκα (περιφέρεια Κορυτσάς), νυν υπουργός Υγείας, Λεονάρδος Σόλης, υποψήφιος του ΚΕΑΔ.



Η λύση


Είναι αυτή που αναφέραμε και στο προηγούμενο άρθρο. Η διάλυση της «Ομόνοιας» και η δημιουργία νέας ομογενειακής οργάνωσης, που θα είναι για όλους τους Έλληνες, δηλαδή και τους Βλάχους, με έδρα τα Τίρανα (πρωτεύουσα και με 17.000 Έλληνες) ή την Κορυτσά, που ήταν πάντοτε το πληθυσμιακό και πνευματικό κέντρο του ελληνισμού.

Γεννάται τεράστιο ηθικό θέμα πλέον, να καθοδηγείται μια οργάνωση σφραγίδα, που ψευδώς προβάλλεται ως εκπρόσωπος του ελληνισμού, από άτομα σαν τον Ντούλε, που τον αποδοκίμασαν σαφέστατα οι Έλληνες.

Κι όπως είπαν και οι Αμερικανοί για την τρομοκρατία, υπεύθυνη δεν είναι μόνον η ανθελληνική ηγεσία της «Ομόνοιας» αλλά και όλοι όσοι την υποθάλπουν και τη στηρίζουν.