Φόρουμ της Νεολαίας Βορειοηπειρωτών

Λοιπον, ξεκιναω απο κατι ευκολο.

EUROPE "THE FINAL COUNTDOWN"

Καλοκαιρακι του 1987, σκωτωνα την ωρα μου βλεπωντας αγωνες μπακετ στην ΕΡΤ1.
Δεν ειχα και μεγαλη σχεση με το αθλημα, απλως παρακολουθουσα τους αγωνες.
Στην αυλη ειχαμε μαστορες, φτιαχναν τη σκεπη στην καλυβα.
Εβγαινα καθε απογευμα μετα το ματσ, και οταν με ρωταγανε πως πηγε ο αγωνας τους ελεγα:
"κερδισε η Ελλαδα"
Αρχιμαστορας ο Μηνας. Ο Μηνας, ποτε δεν καταλαβα για ποιο λογο, αν και ηταν μολις 30 χρονων αυτοαποκαλλουταν "βετερανος".
Καθε μερα το ιδιο σκηνικο, αφου μας ελεγε τα διαφορα κατεληγε να περιγραφει με ποιο τροπο εντυπωσιασε τον πεθερο του και του εδωσε την κορη του για γυναικα.
"Μια τσοκανια, δυο περα η γωνια"

Τη μερα του τελικου ειχαμε μαζευτει καμια δεκαρια ατομα στο σπιτι του Θαναση (γειτονας)
, απιστευτη ενταση και αγωνια.
Κανεις δεν πιστευε αυτο που γινοτανε.
Απο την επομενη αρχισαμε ολοι να το παιζουμε Γκαληδες και Γιαννακιηδες!!

Μετα ακολουθησε η θριαμβευτικη πορεια του Αρη, μεγαλη αγαπη ο Αρης.
Μιλαμε για πολυ κλαμα οταν εχανε.

the wall από floyd

εικόνα : σε μια παραλία της Αλβανίας στην Αδριατική.
καλοκαίρι, διακοπές σε "καμπίνες" τα χρόνια του κομμουνισμού

με ένα κασετόφωνο ενός φίλου "προνομιούχου" μια παρέα από 5-6 παιδάκια πάνω σε ένα bunker να ακούμε το κομμάτι και να κοιτάμε τη θάλασσα νύχτα με ξαστεριά και ολοφέγγαρο (πανσέληνο ντε). απέναντι Ιταλία και μεις να αναρωτιόμαστε πώς είναι εκεί και πόσο διαφορετικά να ναι.

άσχετο, δεν θυμάμαι γιατί, αλλά μετά ακούγαμε samantha fox το i surrender (πολύ καλή η αοιδός όσοι την θυμούνται)

Χριστουγεννα 1990. Η Ρουλα Κορομηλα παρουσιαζει τον Πρωινο Καφε στην ΕΡΤ1, καλεσμενοι οι "ΖΙΓΚ ΖΑΓΚ" να παρουσιασουν τον νεο του αλμπουμ "Πανω απο την πολη".
Ειμαι μεσα στο δωματιο και εχω κολλησει στην τηλεοραση, ηταν το αγαπημενο μου γκρουπ ( εεε 12 χρονων ημουν).
Τελειωνει η εκπομπη βγαινω εξω και παρατηρω μια απιστευτη κινητικοτητα στο χωριο.
Αντρες, νεαρης ηλικιας, πηγαινοερχονταν. Κοιταζω προς την μερια του καμπου και βλεπω κατι το πρωτοφανες: Μια ατελειωτη ουρα ανθρωπων να κινουνται με κατευθυνση τα συνορα.
Αυτη η εικονα ειχε γινει ρουτινα για τους επομενους μηνες. Χιλιαδες ατομα, καταπονημενα και ταλαιπωρα με μια τσαντα τροφιμα και μια τσαντα καθαρα ρουχα να διασχιζουν καθημερινα το χωριο για να φτασουν στα συνορα.